“เราเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่าแม่ที่ดีต้องเป็นแบบไหนนะ และนอกจากเลี้ยงลูกตัวเรายังมีคุณค่าอยู่ไหม จนวันหนึ่งเพื่อนมาเตือนว่าไม่ต้องเป็นแม่ตลอดเวลาก็ได้ ลองกลับไปหาอะไรที่ตัวเองชอบทำดูสิ คำพูดนั้นทำให้เราตัดสินใจกลับมาวาดรูปอีกครั้ง”

วันนี้คุณอาจจะกำลังตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด หรือทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อคนที่คุณรัก แต่หากวันไหนที่คุณรู้สึกเหนื่อยล้าหรือหลงลืมแพสชันในส่วนลึกของตัวเองไป ลองเริ่มต้นจากการมองความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ซ่อนอยู่รอบตัว หรือทำในสิ่งที่ชอบเพื่อกลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง

ถ้าคุณยังตามหาความสุขนั้นของตัวเองไม่เจอ 𝗡𝗲𝗶𝗴𝗵𝗯𝗼𝗿𝘀 𝗮𝗻𝗱 𝗙𝗿𝗶𝗲𝗻𝗱𝘀 จะชวนคุณมาเติมแพสชันผ่านคอลัมน์ 𝗣𝗮𝘀𝘀𝗶𝗼𝗻 𝗙𝗼𝗿 𝗟𝗶𝗳𝗲 กับเรื่องราวของเพื่อนบ้านในต่างแดน ‘ช่อ-ช่อไพลิน โคบายาชิ’ สาวไทยเจ้าของเพจ สะใภ้โคบายาชิ 小林 NAGANO’s stories ที่ใช้ชีวิตอันเรียบง่ายกับครอบครัวที่น่ารัก ประกอบไปด้วยสามีชาวญี่ปุ่น ลูกชายวัย 3 ขวบหนึ่งคน และแมวอ้วนอีกหนึ่งตัว ท่ามกลางความสวยงามของฤดูกาลที่ผันผ่านในจังหวัดนากาโนะ ประเทศญี่ปุ่น

แม้ชีวิตประจำวันของคุณแม่จะต้องโฟกัสเรื่องครอบครัวมาเป็นอันดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีมุมเล็ก ๆ ที่เธอให้พื้นที่กับความสุขส่วนตัว ไม่ว่าจะเป็นการเอนจอยกับการเก็บดอกไม้ริมทางมาใส่แจกัน หรือฮีลใจด้วยงานศิลปะที่เธอใช้เวลาที่เว้นว่างจากการดูแลครอบครัวมาวาดรูป โดยได้แรงบันดาลใจมาจากดอกไม้ใกล้บ้านและเจ้าแมวสีโฮจิฉะที่ชื่อ ‘อุเมะ’ ของเธอ

ก่อนอื่นเราขอแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักกับศิลปินเจ้าของภาพวาดแมวที่กำลังนอนชิลอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ เธอมีชื่อว่า ‘ช่อ-ช่อไพลิน โคบายาชิ’ เพื่อนบ้านที่ย้ายไปใช้ชีวิตในญี่ปุ่นหลังแต่งงานกับสามีและมีลูกชายสุดน่ารัก ‘น้องมูกิ’ ซึ่งเราก็ได้ติดตามชีวิตอันแสนเรียบง่ายแต่ฮีลใจของเธอผ่านทางเพจ สะใภ้โคบายาชิ 小林 NAGANO’s stories มาโดยตลอด

จนเมื่อต้นปีที่ผ่านมา เราได้เห็นช่อเริ่มกลับมาทำงานศิลปะดิจิทัลอาร์ตอย่างจริงจัง Neighbors and Friends จึงชวนเพื่อนเก่ามาอัปเดตชีวิต โดยให้เธอบอกเล่าความรู้สึกผ่านภาพวาดแมวและดอกไม้ในสไตล์ที่เป็นตัวเอง ซึ่งเธอตั้งใจวาดภาพนี้ขึ้นมาเพื่อชาว Neighbors and Friends โดยเฉพาะ

“Ume Dandelion เป็นภาพอุเมะนอนหลับตาอย่างสบายใจท่ามกลางทุ่งดอกแดนดิไลออนสีเหลืองสดใสรายล้อมรอบตัว และลมที่พัดพาเกสรแดนดิไลออนปลิวไปตามลม ถึงดอกแดนดิไลออนจะเป็นดอกหญ้าแต่ก็มีเสน่ห์เฉพาะตัวที่น่ารัก เรียบง่าย และเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ดั่งความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ในแต่ละวันที่เกิดขึ้นรอบตัวเรา”

“ดอกแดนดิไลออนสีขาว 3 ต้น เท่ากับจำนวนสมาชิกในครอบครัวเรา เกสรที่กำลังล่องลอยนั้นคล้ายกับการส่งผ่านความหวังและความสุขให้ล่องลอยไปสู่อนาคตข้างหน้าอย่างอิสระ ทุกองค์ประกอบในภาพสะท้อนถึงความรู้สึกสงบและความสุขที่เรียบง่าย เหมือนลมหายใจของวันธรรมดาที่เต็มไปด้วยความหมายของเราและครอบครัว”

“ดอก Dandelion (แดนดิไลออน) ในภาษาดอกไม้สื่อถึงความหวัง, ความปรารถนา, ความอดทน, ความเข้มแข็ง, อิสรภาพ, การปล่อยวาง, การเปิดรับสิ่งใหม่ และความสุขที่เรียบง่าย”

ในทุก ๆ ภาพวาดของช่อ มักจะมีอุเมะแมวตัวโปรดในอิริยาบถต่าง ๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้นานาชนิด ซึ่งช่อเคยเขียนอธิบายไว้ในเพจว่าเธอได้แรงบันดาลใจมาจากดอกไม้ใกล้ ๆ บ้าน และดอกไม้ชนิดต่าง ๆ ที่เธอเคยเก็บมาใส่แจกัน รวมไปถึงเพลง 花 (Hana) ของ Fujii Kaze เธอจึงตั้งใจที่จะวาดภาพเจ้าอุเมะกับดอกไม้ในธีม ‘花 (𝗛𝗮𝗻𝗮), 𝗜𝗰𝗵𝗶 𝗯𝗮𝗻 𝘀𝘂𝗸𝗶 𝗻𝗮 𝗛𝗮𝗻𝗮’ (ดอกไม้ที่ชอบที่สุด)

“แถวบ้านเราเป็นทุ่งนา สวนผัก และภูเขา ในฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูใบไม้ร่วง เวลาพาลูกออกไปปั่นจักรยาน เรามักจะเห็นดอกหญ้าน่ารัก ๆ ขึ้นเต็มสองข้างทาง อดไม่ได้ที่จะเด็ดกลับบ้านมาใส่แจกันถ่ายรูป ขอโทษที่ชอบเด็ดดอกไม้ด้วยนะคะ (หัวเราะ)”

“ดอกหญ้าข้างทางหลายชนิดไม่ค่อยเห็นในร้านดอกไม้ทั่วไป แต่พอนำมาใส่แจกันรวมกันแล้วกลับดูน่ารักมาก ๆ เราเลยอยากเก็บความงดงามนี้ไว้ในภาพวาด เพราะในภาพวาดดอกไม้เหล่านี้จะคงความสดใส เบ่งบานได้ตลอดไป ส่วนเจ้าอุเมะก็จะมาคอยป้วนเปี้ยนใกล้ ๆ ดอกไม้ เหมือนเป็นแมวภูตจิ๋วที่แฝงตัวอยู่ในโลกศิลปะของเราค่ะ”

จากความชอบในศิลปะและดอกไม้ที่สร้างความสุขเล็ก ๆ ให้กับคุณแม่ลูกหนึ่ง สู่การเห็นคุณค่าในตัวเองทำให้ช่อเริ่มลงมือทำงานศิลปะอย่างจริงจัง

“จุดเริ่มต้นของ ‘Ume Art Print’ มาจากช่วงเวลาที่เรารู้สึกเหนื่อยล้าจากการเลี้ยงลูก เพราะต้องทุ่มเทเวลาให้ลูกเกือบ 100% จนหลงลืมความเป็นตัวเองไป เราเคยตั้งคำถามกับตัวเองว่าแม่ที่ดีต้องเป็นแบบไหนนะ และนอกจากเลี้ยงลูกตัวเรายังมีคุณค่าอยู่ไหม จนวันหนึ่งเพื่อนมาเตือนว่าไม่ต้องเป็นแม่ตลอดเวลาก็ได้ ลองกลับไปหาอะไรที่ตัวเองชอบทำดูสิ คำพูดนั้นทำให้เราตัดสินใจกลับมาวาดรูปอีกครั้ง”

ในฐานะคุณแม่ฟูลไทม์ เราขอให้ช่อช่วยแชร์วิธีแบ่งเวลามาทำสิ่งที่รักเพื่อเติมเต็มแพสชันให้ตัวเอง

“ในช่วงแรก ๆ ก็มีปัญหาเรื่องการแบ่งเวลาอยู่เหมือนกันค่ะ เพราะลูกชอบร้องงอแงอยากให้เราเล่นด้วยตลอด แต่งานวาดรูปต้องใช้สมาธิและเวลาค่อนข้างเยอะ เราเลยค่อย ๆ ปรับตัว โดยใช้เวลาวาดหลังจากส่งลูกเข้านอนแล้ว ประมาณ 2-3 ชั่วโมงก่อนเที่ยงคืน เป็นช่วงเวลาที่ได้อยู่กับตัวเองและงานศิลปะ ทำให้จิตใจสงบและช่วยให้หลับสบายขึ้น เหมือนเป็นการทำสมาธิไปในตัวค่ะ”

“พอลูกเข้าโรงเรียนก็แอบเหงานิดหน่อย (หัวเราะ) แต่รู้สึกว่าเราสามารถแบ่งเวลาระหว่างงานบ้านกับงานวาดรูปได้ลงตัวขึ้นมากเลยค่ะ ไม่กระทบงานบ้านที่ต้องทำและช่วงเวลาที่ได้ใช้กับลูกก่อนเข้านอนด้วย”

แม้จะกลับมาจริงจังกับการวาดรูปมาได้ไม่นาน แต่ลายเส้นของช่อก็มีลายเซ็นชัดเจน เราจึงถามถึงที่มาของงานศิลปะสไตล์ภาพพิมพ์ และกลิ่นอายความเป็นญี่ปุ่นที่ช่อใส่ลงไปในงานศิลปะ

“เราเริ่มชอบงานศิลปะภาพพิมพ์มาตั้งแต่สมัยเรียนที่วิทยาลัยช่างศิลป ลาดกระบัง และส่วนตัวก็ชอบงานวาดแบบ Digital Painting ด้วย เทคนิคการลงสีของทั้งสองอย่างค่อนข้างคล้ายกัน ตรงที่ต้องลงสีแบบแบน ๆ ซ้อนกันเป็นเลเยอร์ ทำให้ตอนวาดต้องวางแผนเรื่องสีและการจัดวางให้เข้ากันอย่างลงตัว”

“กลิ่นอายความเป็นญี่ปุ่นในงานของเราเกิดขึ้นจากความเป็นธรรมชาติ เราชอบใช้พื้นหลังเป็นผิวกระดาษสีครีม เลือกวาดดอกไม้เพียงหนึ่งชนิด จำนวนไม่เยอะจนเกินไป ใช้สีเพียงไม่กี่สี และเว้นพื้นที่ว่างรอบ ๆ ภาพ แทนการใส่พื้นหลังแน่น ๆ ซึ่งพอทำไปเรื่อย ๆ ก็กลายเป็นสไตล์ที่มีความมินิมัลและมีกลิ่นอายแบบญี่ปุ่นไปโดยธรรมชาติค่ะ”

หากคุณชื่นชอบงานศิลปะ หลงใหลในดอกไม้ หรือเป็นทาสแมว เราอยากชวนคุณมาฮีลใจไปกับแกลเลอรีที่เราเลือกสรรภาพวาดส่วนหนึ่งจากคอลเลกชัน ‘𝗨𝗺𝗲 𝗔𝗿𝘁 𝗣𝗿𝗶𝗻𝘁’ มาให้เพื่อน ๆ ได้ชมกัน พร้อมอ่านคำบรรยายที่ช่อได้เขียนเล่าเรื่องราวของดอกไม้และแรงบันดาลใจเบื้องหลังภาพวาดแต่ละรูป

เพลิดเพลินกับงานศิลปะกันไปแล้ว เรามาพูดคุยกับช่อถึงการใช้ชีวิตในญี่ปุ่นกับครอบครัวที่น่ารัก และที่มาของเพจ สะใภ้โคบายาชิ 小林 NAGANO’s stories กันบ้าง

“จุดเริ่มต้นของเพจมาจากความอยากลองเขียนคอนเทนต์ จึงเปิดเพจขึ้นมาเพื่อบันทึกชีวิตหลังแต่งงานกับสามีคนญี่ปุ่นที่ใช้นามสกุล Kobayashi เลยตั้งชื่อเพจว่า ‘สะใภ้โคบายาชิ’ เพื่อเล่าเรื่องราวมุมตลก ๆ และความแตกต่างที่น่ารักในชีวิตประจำวันของคู่สามีคนญี่ปุ่นและภรรยาคนไทย รวมถึงเกร็ดความรู้เกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่เราสนใจด้วยค่ะ”

“เมื่อเวลาผ่านไป มีผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ช่วงนั้นเรารับแมวมาเลี้ยงและมีลูก ทำให้เพจมีสีสันสดใสมากขึ้น จนเมื่อลูกอายุได้ประมาณ 1 ขวบครึ่ง เราตัดสินใจย้ายจากไทยมาอยู่บ้านเกิดของสามีที่จังหวัดนากาโนะ ประเทศญี่ปุ่น เพราะอยากให้ลูกเติบโตในสภาพแวดล้อมธรรมชาติที่สบาย ๆ และอากาศดีในเมืองนี้ค่ะ”

“ส่วนใหญ่จะเล่าเกี่ยวกับไลฟ์สไตล์ทั่วไปและประสบการณ์การเลี้ยงลูกในญี่ปุ่น พร้อมแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนากาโนะที่เหมาะสำหรับครอบครัว เช่น สวนผลไม้ สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ กิจกรรมน่าสนใจต่าง ๆ ช่วงหลังเราเริ่มปรับเนื้อหาเพจให้สะท้อนถึงไลฟ์สไตล์และความชอบของตัวเองมากขึ้น โดยพยายามลดการลงรูปลูก เพื่อให้บาลานซ์ระหว่างเรื่องราวครอบครัวและความเป็นตัวของตัวเองค่ะ” 

หากคุณลองเข้าไปติดตามเพจ สะใภ้โคบายาชิ 小林 NAGANO’s stories ก็จะสัมผัสได้ถึงสเน่ห์ของธรรมชาติที่งดงามในจังหวัดนากาโนะ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่สร้างแรงบันดาลใจในการวาดภาพของช่อ

“ตอนอยู่ไทยเราไม่ค่อยรู้สึกถึงความแตกต่างของฤดูกาลเท่าไหร่ เพราะอากาศร้อนตลอดและมีผลไม้ให้กินทั้งปี แต่พอย้ายมาอยู่ญี่ปุ่นเราได้สัมผัสถึงความงดงามของการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล”

“ช่วงฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้และต้นไม้ที่ผ่านหิมะมาได้เริ่มผลิบาน สดใสเต็มไปหมด”

“ฤดูร้อนก็มีผลไม้ราคาถูกให้กินเยอะ”

“ฤดูใบไม้ร่วงสัมผัสได้ถึงความเหงาเบา ๆ ตอนใบไม้เปลี่ยนสีและร่วงหล่น

“เมื่อถึงฤดูหนาว ทุกอย่างก็ขาวโพลนไปด้วยหิมะ”

“มันทำให้เราสนุกไปกับบรรยากาศและกิจกรรมของแต่ละฤดูกาล รู้สึกเหมือนได้เริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา และตั้งหน้าตั้งตารอคอยฤดูกาลถัดไปในทุกปีค่ะ”

นอกจากฤดูกาลที่แตกต่าง วิถีชีวิตที่เรียบง่ายก็เป็นเสน่ห์อีกอย่างที่หลายคนใฝ่ฝัน เราจึงถามช่อว่าชีวิตแม่บ้านญี่ปุ่นที่ต้องดูแลคุณสามี ลูกชายหนึ่งคน และแมวหนึ่งตัว ในแต่ละวันมีภารกิจอะไรที่ต้องทำบ้าง

“เมื่อต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมา ลูกเริ่มเข้าเรียนอนุบาลแล้วค่ะ กิจวัตรประจำวันของเราก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ตอนเช้าจะตื่นมาเตรียมข้าวกล่องกับอาหารเช้าให้ลูกและสามี เช็คกระเป๋าลูกอีกรอบว่าไม่ลืมอะไร แล้วพาไปส่งที่โรงเรียน”

“พอกลับถึงบ้านก็จัดการงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ ซื้อของเข้าบ้าน แล้วค่อยนั่งทำงานวาดรูปจนถึงเวลาไปรับลูกช่วงเย็น ระหว่างทางกลับบ้านแวะให้ลูกเล่นที่สนามเด็กเล่นแถวบ้านสักพัก พอกลับถึงบ้านก็เช็คกระเป๋า ล้างกล่องข้าว และอ่านโน้ตจากคุณครูที่เขียนมาฝากไว้ทุกวัน”

“จากนั้นก็เริ่มทำอาหารเย็น ทานข้าวพร้อมหน้ากับสามี ล้างจาน อาบน้ำ แล้วช่วยกันเตรียมกระเป๋าไว้สำหรับวันรุ่งขึ้น ก่อนจะจบวันด้วยการอ่านนิทานด้วยกัน แล้วเข้านอนพร้อมลูก

ฟังจากที่ช่อเล่าชวนให้เราอยากเห็นโมเมนต์ที่น้องมูกิ ลูกชายสุดที่รักได้สร้างเสียงหัวเราะและความปั่นป่วนหัวใจให้กับคุณแม่

“มีหลายโมเมนต์เลยค่ะ ช่วงนี้ลูก 3 ขวบ ชอบเลียนแบบท่าทางและคำพูดของคนรอบตัวมาก ๆ อย่างเวลาไปบ้านปู่ย่า กลับมาก็จะทำท่าเดินถือไม้เท้าเลียนแบบปู่เป๊ะ ๆ ตลกมาก”

“มีครั้งหนึ่งที่เราเปิดอ่างน้ำร้อนให้พ่อลูกนานมากแล้ว แต่ไม่มีใครลุกไปอาบสักทีมัวแต่นั่งดูการ์ตูนกัน เราเลยถามขำ ๆ ไปว่า ‘มีหูกันมั้ยเนี่ย!’ พอเช้าวันถัดมา ลูกตื่นแล้วแต่เราง่วงมากเลยขอนอนต่อ เจอลูกตะโกนบอกว่า ‘มะม๊ามีหูม้ายยยยยยยย!?’ (หัวเราะ) ทำให้เรารู้ว่าเด็กซึมซับสิ่งรอบตัวได้ดีมาก เลยต้องระวังทั้งคำพูดและท่าทางของตัวเองยิ่งขึ้นค่ะ”

แม้จะมีบางวันที่เหนื่อยล้า แต่ในฐานะคุณแม่ ช่อก็พร้อมที่จะทุ่มเทความรักให้กับครอบครัวอย่างเต็มที่ ในขณะเดียวกันครอบครัวก็เป็นกำลังใจสำคัญที่ทำให้ช่อได้ค้นพบความสุขและคุณค่าในตัวเอง

“สามีเป็นแรงสนับสนุนอันดับหนึ่งเลยค่ะ ตั้งแต่รับฟังว่าเราอยากทำอะไรและอยากให้เขาช่วยอะไรบ้าง เขาให้โบนัสเราเป็น iPad สำหรับวาดรูป คอยให้กำลังใจ ช่วยดูแลงานบ้านและลูก ในช่วงที่เราอยากวาดรูป เขาจะพาลูกไปวิ่งเล่นข้างนอกหรือพาเข้านอนให้”

“ตอนที่เริ่มทำ ‘Ume Art Print’ ขาย เขายังให้โบนัสเป็นเครื่องพิมพ์ดี ๆ และทุนสำหรับทำงานศิลปะจุ๊กจิ๊กของเราอีกด้วย พอเราเริ่มมีงาน Commission เข้ามามากขึ้น ก็ได้พาสามีไปเลี้ยงเนื้อย่างอร่อย ๆ เป็นการขอบคุณที่คอยซัพพอร์ตเรามาตลอดค่ะ”

หลังจากช่อได้โพสต์ผลงานภาพวาดของเธอลงในเพจ ก็เริ่มมีแม่แมวส่งรูปเจ้าเหมียวของตัวเองมาให้เธอวาดบ้าง ซึ่งไม่เพียงแค่คนที่ได้รับภาพวาดจากช่อจะมีความสุข เพราะช่อก็รู้สึกดีใจที่ได้เห็นคนอื่นมีความสุขจากภาพวาดของเธอเช่นกัน

“มีแม่แมวหลายท่านติดต่อมาขอให้เราวาดรูปแมวของพวกเขา แต่ละท่านจะเล่าเรื่องราวความผูกพันกับน้องแมว บ้างก็เล่าเรื่องน้องแมวที่จากไปดาวแมวแล้ว ทำให้เราได้เข้าใจทั้งความสุข ความเศร้า และความคิดถึง เราจึงต้องเลือกดอกไม้ที่สื่อความหมายดี ๆ และตั้งใจใส่ความรักลงไปในภาพ เพื่อระลึกถึงน้องแมวด้วยค่ะ”
.
“สิ่งนี้ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า ได้เยียวยาหัวใจของตัวเองและผู้อื่น ดีใจมาก ๆ ที่ทุกคนเลือกให้เราเป็นคนถ่ายทอดความรักและความทรงจำของน้องแมวที่เขารักผ่านงานศิลปะ อยากจะวาดรูปต่อไปอีกเรื่อย ๆ เลยค่ะ”

ก่อนร่ำลากันเราขอให้ช่อฝากแง่คิดหรือมอบกำลังใจดี ๆ ให้คุณแม่ท่านอื่น ๆ ที่อาจจะทุ่มเวลาให้กับครอบครัวจนลืมเติมความสุขให้ตัวเอง

“เราเคยตกอยู่ในกับดักของคำว่า ‘การเป็นแม่ที่ดี’ ที่ต้องทำทุกอย่างเป๊ะ ๆ ตามตำรา จนลืมไปว่าสิ่งที่ลูกต้องการจริง ๆ คือ ‘แม่ที่มีความสุข’ แม่ที่ยิ้ม หัวเราะ และพร้อมกอดลูกได้เสมอ”

“อย่ารู้สึกผิดที่จะขอเวลาส่วนตัว เติมเต็มสิ่งที่เราต้องการบ้าง เพราะเมื่อเรามีความสุข ได้เป็นตัวของตัวเอง นอกจากจะรู้สึกมีคุณค่า เรายังกลายเป็นแม่ที่เท่สุด ๆ ในสายตาลูกอีกด้วยค่ะ”

“รักลูกมากแค่ไหน อย่าลืมรักตัวเองด้วยนะคะ แม่ทุกคนเก่งกันมาก ๆ สู้ ๆ นะคะ!”

หากคุณชื่นชอบภาพวาดของช่อ หรืออยากอ่านเรื่องราวน่ารัก ๆ จากเธอ สามารถไปติดตามกันได้ที่

Facebook: สะใภ้โคบายาชิ 小林 NAGANO’s stories
Instagram: @chomarleynohana

นอกจากนี้ ยังสามารถตามไปอุดหนุนผลงาน ‘Ume Art Print’ ชุดแรกได้ที่

• Spacebar Zine by Spacebar Design Studio (ราชเทวี)
• Little Tree Grocery (วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหิดล ศาลายา)
• Rock paper scissors magazine store (พร้อมพงษ์-ทองหล่อ)
• Studio2525 (Tokyo, Ueno-Yanaka)

All Photos by สะใภ้โคบายาชิ 小林 NAGANO’s stories